Ik had een schrijfingang ontvangen die luidde “Lege pagina”. Er vloeiden 2 gedichten uit mijn pen. De eerste gaat over die leegte binnenin, die je telkens weer lijkt te vullen met ongezonde dingen, en die dan ook effectief heel even de leegte opvangen, om nadien een eens zo dubbel naar en leeg gevoel achter te laten …..
Leeg is de leegte die niet gevuld raakt, smakend naar bitterpeyen. omgaand met het verkeerde omdat dat was wat er heerste
Leeg is de leegte die zoekt naar opvulling, elke keer opnieuw hunkerend van verlangen om te worden opgevangen
Leeg is de leegte die gevoed blijft met datgene dat steeds weer een leegte achterlaat misschien met iets zoets, misschien met iets zuur, misschien met iets wrang, misschien met iets zout, of heel misschien met iets verslavend Meestal vult het maar even, dit bizar gegeven
Vol is de leegte die verdwijnt met een lach op mijn gezicht eindelijk ben ik het die niet meer zwicht!
Het tweede gedicht voeg ik toe als foto. En heb jij zin om ook lege pagina’s te vullen? Schrijf je dan vandaag nog in voor mijn workshop!
